EPITAFIUM

EPITAFIUM

Zycie Wiesi pojawiło się w bólach po wojnie

Kiedy Świat był okrutny i ponury

Ona krzycząc oznajmiła Światu spokojnie

Jestem wśród Was pokonałam wszelkie mury

A teraz jestem i pragnę z Wami żyć

W szczęściu i pokorze przez życie iść

Budować przyszłość i radosną z Wami być

Aby z nadzieją i wiarą w dalsze życie pójść

Przez życie płynie, pokonując wszystkie tamy

Nurtem żwawym Liceum i Studia Wyższe zalicza

Ustala dla Siebie przyszłe życiowe ramy

Matematyka, która jest Jej pasją, życie rozlicza

Podejmuje ważne decyzje, rodzinę zakłada

Szczęśliwa z poczuciem godności, życie nowe tworzy

Na Świat przychodzą dwaj synowie, tak się składa

Z radością Ich przytuli, matczyną troską obłoży

Cieszy się rodziną, posiadaniem synów

Całą miłość matki na nich przekazała

W Swoim życiu niezdolna do innych czynów

Bo tak głęboko swoich synów pokochała

Życie nie jest radością, przychodzą różne zdarzenia

Ma przykrość wielką, mąż Jej wcześnie umiera

Pozostaje samotna, ma różne kojarzenia

Samotność, bezsilność bardzo Jej doskwiera

Miała nadzieję, w istnieniu swoim żyć

Zapada w ciężkie choroby nieuleczalne

Choć chciała na tym Świecie dalej z nami być

Ale zakończenie Jej życia stało się niedopuszczalne

Nie wiedziała, że odejdzie tak szybko tego lata

Sama tego czasu określić nie może

Tylko Ty nasz Największy Panie Boże

Wiesz kiedy przychodzi na Nas koniec Świata

BRAT 

Czas

Czas

Czas szybko mija, zaciera ślady złe

Nieraz ktoś z Nas ronił łzę

Po to, by wszyscy zrozumieli się.

Więc nie czyńmy urazy

Przebaczmy i połączmy się

I dalej nie obrażajmy się

Czas szybko mija, mknie

Nie osądzajmy się

Każdy z nas to marny ptak

Zawsze potknąć może się

Do góry wznieśmy ręce swe

Każdym dniem cieszmy się

Niech serce nasze nie lęka się

Cieszmy się z tego co dzisiaj jest

Życie piękne jest, życie jedno jest!

Ikona

KARTA 19

Ikona

Jasnogórska Pani

Polsko Królowo

Matko wszystkich ludzi

Dziś przychodzi pod twój GRÓD

Naród cały

Błagając Cię o litość.

Przebacz nam

Twój obraz od wieków jest czczony

Sprawiane modlitwy

KRÓLOWO, NASZA PANI

Niech się stanie cud.

Daj zdrowie tym co potrzebują

Pracę, tym co nie mają

Daj siły aby żyć.

Maryjo niech dzisiaj zabrzmi hymn

POLSKI TYŚ HETMANKA,

POLSKI TYŚ MATKĄ, KRÓLOWO

Weź ten naród cały i zaopiekuj się Nim

Weź na ręce dzieci nasze

I ochraniaj je

IKONO NASZA, MARYJO!

Miłość

KARTA 18

Miłość

Wśród burzliwych życia dni

Ciebie poznałam o Chryste

Chce Tobie poświęcić każdą

Następną chwilę.

Chcę dzielić się troską, radością

Chcę z Tobą poznać świat

A ludzi wszystkich mieć za pan Brat

Chcę rozpoznać ich myśli i słowa

Które zbliżają NAS

Nie chcę litości, ale uśmiechu i serca

I dobrego słowa i czynu co mnie rani.

Chryste uwolnij Mnie

Od obmowy, od złych zamiarów

I  podejrzeń,

Przywrócić zaufanie i wiarę

Międzyludzką,

Niech w końcu na tym świecie

Zapanuje raj.

Dobroć i miłość wzajemna

Bezinteresowna pomoc

Uczyń z nas Jezusie

Twoimi Sługami

I Sługami między nas.

Oto Cię proszę Chryste

Daj mi tę siłę

Aby wypełniać Twoją wolę

I spełniać Ją.

Każdy dzień niech będzie radosny

Szczęśliwy

Niech Miłość wzajemna wśród ludzi

Odbuduje ten Świat

Pomóż mi w tym

I daj cierpliwość

A jeśli zgrzeszyłam myślą, mową

I uczynkiem, to proszę Cię przebacz mi.

I nie opuszczaj mnie.

Rak

KARTA 17

Rak!

Wcisnął się w moje ciało i żre

Wypija mi moją krew

Co on ode MNIE chce

Skąd się wziął?

Oj Ty raku zmykaj stąd

Jeszcze czego, karmić mną się

Chcesz

O nie! Nie pozwolę na to

Ścisłą dietą zniszczę Cię.

Nie będę Twoją pożywką

Znajdę sposób i ja Ciebie zjem

Więc proszę Cię, opuść Mnie.

Onkologia

KARTA 16

Onkologia

-Kto to?

-To ja „KŁOPOTEK”

-To znowu

-Tak!

-A co się dzieje

-Źle panie doktorze ONKOLOGU

-Przyszłam tu po zdrowie

-Chce tu zostać

-Wyleczcie mnie w końcu

Z tej choroby

            Okey

Szanowni ONKOLODZY!.

-Proszę się zarejestrować.

Kosmos

KARTA 15

Kosmos

Moja głowa pełna różnych myśli

Jest zapchana, zablokowana

Pełno dziwactw, istny śmietnik

Myśli moje krążą jak elektrony

Po swoich orbitach.

Byłoby mi lżej, gdyby chociaż

Jedna z nich oderwała się.

Czemu są tak zlepione, takie

Szalone

To koszmar, ciężar który mi

Dokucza na co dzień

Chciałabym być luźna

A nie spięta.

O czym te myśli moje myślą

O świecie, o ludziach

O planetach, o wszechświecie

Nie, one płyną jak na taśmie

Piasek przesypuje się lub klepsydra

 I wracają ponownie, bezwiednie.

Po co?

Niech głowa będzie pusta, lekka

Bez tych paskudztw, po co myśleć

Nie wymyśle nic lepszego

Nie warto się wysilać, komu?

Dla kogo?

Nie pozwolę by ciążyła mi na umyśle

Siła grawitacyjna.

Czy „coś” zmieni się?

Nie chce już niczym się interesować

Nic nie tworzyć, chce być tylko

Zdrowa i mieć pieniądze

I wyjechać gdzieś w końcu

TAK JAK INNI.